De meeste lezers van mijn columns zijn gewend dat ik liberale veronderstellingen en wereldbeelden aan de kaak stel, maar vandaag wil ik een aantal concepten aan de kaak stellen die in het hele politieke spectrum worden herhaald. Mensen van verschillende ideologieën omarmen deze valse concepten zonder bewijs. Zoals…
Immigranten helpen Amerika
Gezagsgetrouwe immigranten die assimileren en bijdragen aan de belastinggrondslag zijn goed voor Amerika. Dit beschrijft niet langer de Amerikaanse immigratie. Illegalen zijn niet gezagsgetrouw, en immigranten worden niet aangemoedigd zich te assimileren, maar sommigen doen dat toch. De meeste immigrantenfamilies ontvangen een of andere vorm van bijstand. 63% van de huishoudens met een niet-burger als gezinshoofd maakten in 2014 gebruik van minstens één bijstandsprogramma, vergeleken met 35% van de huishoudens met een autochtoon gezinshoofd. Hoe kan het toelaten van diegenen die van Amerikanen lekken het land dienen? Kunnen we een VS-vriendelijk immigratiesysteem opzetten? Dat is waar, maar het huidige is het niet, en het land zou beter af zijn als we in de nabije toekomst alle immigratie stopzetten, behalve voor degenen die in Amerikaanse gezinnen trouwen.
Overbelaste middenklasse
Als de overheid de omvang zou hebben die conservatieven en libertariërs denken dat ze zou moeten hebben, zou de middenklasse overbelast zijn. Daar zitten we niet. In plaats van de middenklasse te vragen HUN EERLIJKE AANDEEL te betalen, hebben we een grote regering opgebouwd en de rijken gevraagd om voor een groot deel ervan te betalen.
Huishoudens met een laag inkomen verdienen 5% van het nationaal inkomen, maar betalen 1% van de federale belastingen. Huishoudens met een middeninkomen verdienen 14% van het nationaal inkomen, maar betalen 9% van de federale belastingen. Zelfs huishoudens uit de hogere middenklasse betalen minder aan belastingen dan hun nationaal inkomen. Voor een tweepersoonshuishouden betaalt de top 1% 25% van alle federale belastingen, nog altijd veel meer dan hun aandeel in het nationaal inkomen.
Als deze overheidsprogramma’s de moeite waard zijn, moeten we bereid zijn de middenklasse een redelijk deel van hun inkomen te vragen. De meeste van deze projecten zijn het niet waard om uitgevoerd te worden, en het is politiek gezien gemakkelijker om het geld te lenen dan om de belastingen voor de middenklasse te verhogen. Als de middenklasse een redelijk bedrag zou betalen voor overheidsprogramma’s, zou de overheid snel krimpen. Veel politici zijn vastbesloten om dit te voorkomen.
Amerika zou een matriarchaat of een patriarchaat kunnen zijn.
Rand Paul merkte op: “Ik denk dat vrouwen de oorlog tegen vrouwen hebben gewonnen.” Velen wijzen naar de topmannen, maar dat zijn er maar weinig. Mannen krijgen langere gevangenisstraffen dan vrouwen voor dezelfde overtredingen en zijn verantwoordelijk voor de meeste moorden en militaire gevechtsslachtoffers. Vrouwen maken 56% uit van de studenten, winnen 80% van de voogdijgevechten en leven gemiddeld 5 jaar langer dan mannen. Om te beweren dat we in een patriarchaat leven waar vrouwen oneerlijk worden behandeld, moet je stapels bewijs van het tegendeel verwerpen.
Politici hebben geen karakter
Na Bill Clinton geloven Democraten en Republikeinen niet meer dat karakter telt voor politici. Het probleem is dat politici net verkopers van tweedehands auto’s zijn. Slordigheid wordt verwacht, maar wanneer het schouderophalen in plaats van verontwaardiging oproept, gaan ze over de schreef. Dan zetten ze een go-cart motor in je auto en zeggen: “Nou, goh, wat had je dan verwacht?” Barrack Obama kan het Amerikaanse volk een nieuw programma verkopen waar hij van begin tot eind over heeft gelogen, zonder daarvoor een prijs te betalen. Marco Rubio kan campagne voeren als een hardliner op het gebied van immigratie, amnestie steunen, en nog steeds als een geloofwaardige presidentskandidaat worden beschouwd. Zolang Trump hilarische grappen maakt over Elizabeth Warren, die loog over haar Indiaanse afkomst om haar carrière te bevorderen, kan het niemand iets schelen. Het is geen toeval dat het vertrouwen in de overheid, de doeltreffendheid van de overheid en de ernst van politici allemaal zijn gekelderd op hetzelfde moment dat de mensen niet meer verwachtten dat politici karakter hadden.
Verschillende perspectieven zijn waardevol
Hoewel het mogelijk is om te stellen dat diversiteit van denken een sterkte is, is het ook een nadeel. De tegenstellingen, vijandigheden en conflicten in de moderne Amerikaanse politiek draaien om diversiteit. Raciale vijandigheid bestaat tussen liberale minderheden en niet-liberale blanke Amerikanen. Iedere mislukking van een vrouw of onenigheid met een man is seksisme. Een verstandig immigratiebeleid wordt als racistisch beschouwd tegen Hispanics. Beschuldigingen van racisme en sexisme hebben de plaats ingenomen van logica en rationeel denken bij links. Wie heeft sterke ideeën nodig als je kunt zeggen dat je tegenstanders vreselijke mensen zijn?
Stel je twee miljoen normale mensen voor, maar die zijn groen en wonen in elk land op aarde. Binnen zes maanden zouden de Democraten beweren dat de Republikeinen groene mensen haten, zou een groene Jesse Jackson bedrijven afkraken omdat ze hen niet steunen, zou BuzzFeed zeggen dat Amerika vol haat zit omdat een blanke 15-jarige een groene jongere belachelijk maakte, en zouden Hulk-films verboden worden en als racistisch bestempeld worden. Meer culturele diversiteit veroorzaakt wereldwijd onrust, bloedvergieten en problemen.